วิธีการเรียนภาษาไทยของผมวิธีหนึ่งคือการดูทีวี ผมจะดูรายการพวกวาไรตี้บ้างข่าวบ้างเพื่อเป็นการฝึกหูให้ชินกับสําเนียงภาษาไทย รายการทีวีเมืองไทยถ้าเปรียบเทียบกับของทางญี่ปุ่นแล้วจะดูเหมือนเตรี้ยมกันมาก่อน จะคล้ายๆกับรายการของช่อง NHK ที่ญี่ปุ่นเรื่อง O-edo-degozaru รายการทีวีวาไรตี้ที่ญี่ปุ่นส่วนมากรูปแบบจะเป็นการพูดคุยกันระหว่างพิธีกรกับดารารับเชิญ แต่อย่างไรก็ตาม....ถ้ามองโดยรวมแล้วรายการทีวีเมืองไทยก็ไม่ค่อยแตกต่างกับของทางญี่ปุ่นเท่าไร

         นอกจากนั้นที่เมืองไทยจะมีการถ่ายทอดการชกมวยไทยซึ่งเป็นกีฬาประจำชาติของประเทศไทยบ่อยมาก ในรายการต่างๆที่ผมดู อันที่ผมเห็นแล้วต้องช็อคเลยก็คือภาพของอุบัติเหตุต่างๆที่นำมาเสนอในรายการข่าว ภาพเหล่านั้นถ้าที่ญี่ปุ่นถือเป็นภาพที่ห้ามออกอากาศ แต่ที่เมืองไทยมีการนํามาออกอากาศทุกวัน ภาพผู้เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางจราจรซึ่ง อยู่ในสภาพที่เต็มไปด้วยเลือด ก็นำมาให้ดูกัน เป็นภาพที่เห็นแล้วต้องรีบเอามือมาปิดตา นอกจากนั้นก็ยังเอาภาพของคนที่ถูกยิงเสียชีวิต นอนหงายตายบนท้องถนน มาออกอากาศด้วย ที่ประเทศญี่ปุ่น ข่าวคือรายการที่นำเสนอเรื่องจริงเท่านั้น จะไม่มีการนำภาพน่าหวาดเสียวเหล่านั้นมานำเสนอเป็นอันขาด ผมไม่ทราบเหมือนกันว่าเรื่องเหล่านี้จะถูกสรุปว่าเป็นเพราะความแตกต่างทางด้านวัฒนธรรมเพียงเท่านั้นหรือเปล่า แต่อย่างไรก็ตาม ภาพเหล่านั้นถ้าเป็นคนญี่ปุ่นไม่ว่าเป็นใคร ขนาดผมซึ่งก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้วเห็นภาพเหล่านั้นก็อดเสียวไม่ได้

         ผมอยากรู้เหมือนกันว่าเด็กไทยเมื่อเห็นภาพเหล่านั้นพวกเขาจะรู้สึกกันอย่างไร พวกเขาจะมองว่าเป็นเรื่องปกติแล้วไม่รู้สึกเสียวรู้สึกกลัวกันเลยหรืออย่างไร สำหรับคนญี่ปุ่นแล้วภาพเหล่านั้นไม่มีใครอยากโชว์ให้เด็กๆดูอย่างแน่นอน เรื่องของความตาย ความตายคืออะไร สิ่งเหล่านี้ในสังคมญี่ปุ่นเชื่อว่ามีอิทธิพลต่อเด็กที่กำลังจะโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ในอนาคต มากกว่าที่จะบอกว่าไม่ดีในแง่การให้การศึกษา ถ้าบอกว่าความแตกต่างเหล่านี้เป็นเพราะทัศนคติที่แตกต่างกันระหว่างคนไทยกับคนญี่ปุ่น เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้.... ใช่...นั่นก็อาจจะจริง แต่ถ้าลองคิดดีๆ สมมติว่าภาพคนที่เสียชีวิตเหล่านั้นเป็นพ่อแม่เรา เป็นลูกเรา หรือเป็นพี่น้องเราล่ะ ผมเชื่อว่าไม่ว่าจะเป็นคนไทยหรือคนญี่ปุ่นหรือว่าคนชาติไหนก็ตามคงไม่มีใครอยากให้เอาภาพเหล่านั้นไปโชว์ให้คนอื่นดูแน่นอน สำหรับผมแล้วผมคิดว่าถ้าทําได้ภาพเหล่านั้นไม่ควรนำมาออกทีวี แต่.....สําหรับคนไทย ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่า เรื่องพวกนี้คนไทยจะบอกว่าไม่เป็นไรๆ ตามสูตรเดิมหรือเปล่า หรือ เรื่องพวกนี้ไม่มีคนไทยที่ไหนสนใจกันนํามาคิดให้ปวดหัว หรือไร

By Takahashi

タイのニュース

         自分のタイ語勉強法の一つにテレビを見るという方法がある。これはもちろん耳をタイ語に慣らすためでバラエティ番組やニュースを見る。タイでのバラエティ番組は日本のそれと比べてどうも芝居風のものが多いようである。ちょうど日本のNHKの「お江戸でござる」に近いものがある。日本でのバラエティ番組というと司会者と出演者のトーク形式が圧倒的に多い。しかしバラエティ番組に関していえばそれほど目に付くような差はない。

         またタイでは国技のムエタイの番組が多く放送されている。バラエティ番組はさておき一番カルチャーショックを受けるのはニュースの事故等の映像である。日本では放送禁止となるような映像が日々映し出されているのである。交通事故の現場での死者がそのまま血まみれの状態で映し出され、思わず目を覆いたくなるようなものである。また銃殺された人がそのまま道路の上で仰向けになって死んでいる場面も放送されている。日本のニュースは事実を伝えるだけでそのような映像は決して放送されることはない。このことは単なる文化の違いとして片付けられてしまうものなのであろうか？そういう映像を見ると日本人からしてみれば大人の自分でも「ギョ！」っとする。

         タイの子供たちはどうなのであろうか？当然のごとくそれを受け入れて何の恐怖も覚えないのであろうか。我々日本人にとっては日本の子供には決して見せたくないものである。それは教育上よくないというよりもむしろ「死ぬこと、死とは何か」ともいうべきであろうか子供の今後の人格形成に大きく影響するからである。価値観の違いだからしょうがないといってしまえばそうなのだが、もしその映し出された不幸にも命を落とした人が自分の親、子供、兄弟であれば、タイ人、日本人、外人を問わずその風景を他人にさらされるのは居たたまれないことであると私は思う。私としてはそのようはな映像はできるだけ控えたほうが良いと思うのだが、タイ人にとっては「マイ・ペン・ライ」なのであろうか。それともそんなことは気にも留めていないのであろうか。