ในอดีต คนญี่ปุ่นจะแยกความแตกต่างของสีไม่ชัดเจน โดยเฉพาะคำว่า 青（あお）ที่แปลว่า สีน้ำเงิน ในอดีต สีน้ำเงินจะรวมไปถึงสีเขียวด้วย ดังตัวอย่างเช่น

            青葉（あおば） ใบเขียว(ใบอ่อนสีเขียวของต้นไม้) 

     ใบไม้ ดูยังไงก็เป็นสีเขียว แต่คนญี่ปุ่นจะใช้คำว่า สีน้ำเงิน แน่นอน..คำว่า สีเขียว 緑（みどり）ใช่ว่าจะไม่มี แต่ไม่ทราบว่าทำไมไม่ยอมใช้กัน อะไรเห็นเป็นสีเขียว ก็รวมไปอยู่ในกลุ่มของสีนํ้าเงินหมด

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดๆเลยก็คือ ไฟจราจร ดูยังไงไฟก็เห็นเป็นสีเขียว แต่เวลาพูดจะพูดว่า ไฟสีนํ้าเงิน 青信号（あおしんごう） เมื่อก่อน ในกฎหมายจราจรจะมีคำว่า 緑信号（みどりしんごう） เหมือนกัน เพราะมันเป็นไฟเขียว แต่..เนื่องจากคนญี่ปุ่นเคยชินกับคำว่า あおしんごう มากกว่า ก็อย่างที่บอก..ในอดีต อะไรที่เห็นเป็นสีเขียว หลายคําจะพูดว่าสีนํ้าเงิน ในที่สุดก็เลยมีการบัญญัติคำว่า あおしんごう เข้าไปในกฎหมายจราจร ว่าไฟสีเขียวที่ให้รถวิ่งไปได้นั้น เราจะเรียกว่า ไฟสีน้ำเงิน นะ

     แต่ก็ไม่ใช่อย่างงี้ทุกคํา อย่างเช่น ชาเขียว เราเรียกกันว่า 緑茶（りょくちゃ）...อันนี้ตรงตัว... ตรงความหมายของคันจิเลย แต่ก็แปลก! ทําไมไม่เรียกว่า
青茶（あおちゃ）ชานํ้าเงิน..ก็ไม่รู้

     ก็เป็นตัวอย่างหนึ่งของการบรรจุศัพท์ทางการ เสียงประชาชนคนทั่วไปมีมากเท่าไหร่ ต่อให้เป็นกฎหมายก็เหอะ คําพูดก็ยังเปลี่ยนได้

青茶が飲みたい！